من و افکارم

هوهوی باد گوشهایم را سنگین کرده صداهای مبهمی از اطرافم می شنوم چراآدمها مثل ماهی دهانشان باز و بسته می شود؟ شاید اینطوری بهتر باشد میتوانم صدای ذهنم را بیشتر گوش دهم اما ذهنم آشفته است افکار پراکنده و درهمی مثل پاره های ابری سیاه بر آسمان آن سایه انداخته. صدای ام اس و ناتوانی، معلولیت، کمک خواهر، برادر، پدر، مادر، دوست، اشنا و آدمهایی که در سراسر دنیا در اتش جنگ، گرسنگی ، بیماری ، ترس و هر علتی که صدایشان را به اسمان میرساند می شنوم اما باید تلاش کنم تنها صدای چگونه زیستن را بشنوم و به نصایح دل صاف و پاک و بی غل و غش پاسخ گویم.

این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>